عزت نفس

پذیرفتن این شرط، شخصیت را در برابر تأیید گروه معامله می‌کند و به حق دیگری آسیب می‌زند. رد محترمانه شرط، هم حفظ کرامت خود است و هم احترام به همکلاسی؛ نیازی به تحقیر متقابل نیست.

عزت حفظ کرامت و ایستادگی در برابر باطل است؛ تکبر با خودبرتر‌بینی و تحقیر دیگران همراه است.

چون با تکرار، خصلت‌ها تثبیت می‌شوند؛ اصلاح عادت ریشه‌دار دشوارتر است و فرصت انعطاف باید به کار گرفته شود.

خیر. همکاری محترمانه و یادگیری، واگذاری کرامت در برابر باطل نیست. خلط نیاز طبیعی به کمک با بندگی تحقیرآمیز، تعریف عزت را تحریف می‌کند.

گرسنگی یک نیاز طبیعی و ذاتاً بد نیست، اما برداشتن مال دیگری راه نادرست پاسخ است. خود دانی سود فوری را برجسته می‌کند و خود عالی با یادآوری حق و کرامت، فرد را به یافتن راه مشروع و درخواست محترمانه یاری سوق می‌دهد.

عزت

نادرست؛ عزت با کرامت خویش و رعایت کرامت دیگران همراه است.

شناخت ارزش و کرامت انسان سبب می‌شود او خود را به گناه یا فرمان ناحق نفروشد. تکیه بر خدا وابستگی ذلیلانه به قدرت‌های باطل را کم می‌کند و خودِ عالی می‌تواند خواسته‌های زودگذرِ خود دانی را مدیریت کند. تمرین این انتخاب‌ها در جوانی به عادت درست می‌انجامد؛ عزت از همین مسیر رشد می‌کند و با تکبر فرق دارد.

پایه استواری انسان، تکیه به سرچشمه عزت است.

عزت نفس از شناخت کرامت انسان می‌آید و او را از ذلت و بندگی باطل دور می‌کند، بدون آنکه حق دیگران را کوچک بشمارد. تکبر با برترشمردن خود و تحقیر دیگران همراه است؛ پس حفظ کرامت با خودبرتربینی یکی نیست.