پیام پوشیدگی

خیر. معیار با شکل فرهنگی یکسان نیست. باید میزان پوشانندگی و شرایط بیان‌شده را بررسی کرد؛ برتری یک پوشش، به‌تنهایی نفی اعتبار دیگر پوشش‌های واجد معیار نیست.

هم مردان و هم زنان مؤمن؛ تفاوت برخی دستورهای پوشش به معنای اختصاص مسئولیت اخلاقی به زنان نیست.

نازک و بدن‌نما بودن، تنگیِ نمایانگر برجستگی‌ها و نپوشاندن قسمت‌های لازم. معیار باید یکجا و با استثناهای بیان‌شده سنجیده شود.

خیر. موضوع، چگونگی حضور و رعایت حریم است؛ متن نمونه حضور زنان مؤمن را در کنار عفاف مطرح می‌کند. ممنوعیت اصل مشارکت نتیجه این مقدمات نیست.

زیرا عفاف مدیریت مجموعه ارتباط و خواسته‌هاست. پوشش یکی از نمودهای آن است؛ نگاه یا گفتار نادرست می‌تواند حریم را بشکند، حتی اگر ظاهر لباس به‌تنهایی درست باشد.

معیار

نادرست؛ شکل می‌تواند متفاوت باشد، مشروط بر اینکه معیارهای پوشش رعایت شود.

عفاف فقط یک پوشش ظاهری نیست و مدیریت نگاه، گفتار و رفتار را نیز دربرمی‌گیرد. پوشش با کم‌کردن خودنمایی بدنی، به حفظ حریم ارتباط کمک می‌کند. معیارهای پوشش ثابت‌اند، اما شکل لباس می‌تواند با فرهنگ تغییر کند؛ پس تنوع شکل، در صورت حفظ معیار، مانع مشارکت مسئولانه اجتماعی نیست.

مسئولیت کنترل نگاه برای مردان نیز تصریح شده است.

آیات، مردان و زنان را به کنترل نگاه و حفظ حریم فرا می‌خواند و برای پوشش نیز معیار بیان می‌کند. پس عفاف مجموعه نگاه، گفتار، رفتار و پوشش و مسئولیتی اخلاقی و متقابل است؛ شکل پوشش جای دیگر اجزا را نمی‌گیرد.