فارسی پایهٔ ۱۲

بخشی از رمان رضا امیرخانی با گفت‌وگوی ارمیا، مصطفی و سهراب آغاز می‌شود و از شوخی به فقدان می‌رسد. راوی سوم‌شخص به ادراک ارمیا نزدیک است. نقل آیه و بیت سنایی، فعل انسان را در نگاه اعتقادیِ شخصیت‌ها به یاری خدا پیوند می‌دهد؛ این تحلیل ادبیِ باور شخصیت است.

ارمیا شخصیت محوری است؛ شوخی، باور و سوگ را در سیر روایت دنبال کنید.