فارسی پایهٔ ۱۱

فهم لحن فراخوان و تلمیح؛ پیش‌نیاز: مثنوی و مجاز.

«جرس» زنگ کاروان، «برگ سفر» توشه، «باره» اسب و «فرض» واجب است. «جولان» را در بافت نام سرزمین و معنی حرکت و تاخت‌وتاز جدا بخوانید؛ حضور هر دو قرینه برای بازی معنایی لازم است.

زنگ و کاروان، حرکت جمعی را تصویر می‌کنند. تلمیح به موسی و فرعون دو سوی رهایی‌بخشی و استبداد را می‌آورد. تخت و نگین می‌توانند نشانه‌های سلطنت باشند؛ معنی آنها را با حضور حکومت در بیت توضیح دهید.

شعر مخاطب را به برخاستن و همراهی در رهایی دعوت می‌کند. لحن امری و واژگان سفر، ایستایی را می‌شکنند. روایت پیامبران در اینجا الگوی معناییِ مقابله با ستم است؛ متن زمان‌های تاریخی را یکی نمی‌کند.

کاروان، زنگ، فرمان حرکت و الگوی موسی/فرعون شبکهٔ اصلی شعرند.

زمان آماده‌کردن وسایل و عزم عبور از مانع‌های دشوار رسیده است.

از هر سو ندای حرکت می‌رسد؛ حتی زنگ کاروان به صدا درآمده و شاعر از خاموشی خود شرمنده است.

انسان‌های دلیر و بزرگ‌دل آماده رفتن‌اند و پای در رکاب دارند.

راه دراز است اما نترس و شتاب کن؛ اراده بلند دشواری را حل می‌کند.

هنگام حرکت است؛ اسب را از دامنه برانیم تا به جایگاه مقدس وادی ایمن برسیم.

سرزمین پر از ستمگران و پیروان آنان است؛ رهبر مانند موسی پیشاپیش است و مانعی چون نیل میان راه قرار دارد.

حضور بیگانه عرصه را بر ما تنگ کرده و ماندنش در جای ما ننگ‌آور است.

فرمان است سرزمین را از دشمن و قدرت و فرمانروایی را از نیروی اهریمنی پس بگیریم.

رهبر به مقابله با گمراه‌کننده برخاسته؛ یاران باید پشتیبان او باشند.

فرمان پیشوا حرکت در میدان است؛ حتی اگر دشت از خون پر شود باید به راه ادامه داد.

پیروی از فرمان رهبر واجب دانسته شده و فراوانی خطر نباید حرکت را متوقف کند.

ای عزیز، برخیز و راهی شو؛ اگر شمشیر می‌بارد، با جان از آرمان دفاع کن.

برخیز تا پرشتاب به سوی جولان و سپس مرز لبنان حرکت کنیم؛ جولان نخست می‌تواند تاخت‌وتاز و جولان دوم نام سرزمین باشد.

لبنان سرزمینی است که هر گوشه‌اش شهید و اندوهی نهفته دارد.

رنج طولانی لبنان شاعر و همراهانش را فرسوده و کمرشان را شکسته است.

باید با نهایت فروتنی و اشتیاق گرد از طور سینا پاک کرد و حتی با سخت‌ترین شیوه خود را به فلسطین رساند.

ندای راهنمای کاروان را بشنو؛ پیشوای ما پرچم حرکت را بر دوش گرفته است.

با تکبیر و پاسخ به دعوت، سوار شو و همراه رهبر به سوی سرزمین قدس برو.

«جرس»: زنگ کاروان؛ «رحیل»: کوچ؛ «خاره»: سنگ سخت؛ «باره»: اسب؛ «هامون»: دشت

«فرض»: واجب؛ «چاووش»: پیشرو و آوازخوان کاروان؛ «نگین»: سنگ انگشتر؛ نماد فرمانروایی در بافت؛ «کلیم»: لقب موسی؛ «وادی ایمن»: جایگاه مقدس گفت‌وگوی موسی با خدا

صورت نادرست را با تکیه بر بافت پیدا کنید.

پاسخ را با شاهد و دلیل کامل کنید.

پاسخ را با شاهد و دلیل کامل کنید.

پاسخ را با شاهد و دلیل کامل کنید.

پاسخ را با شاهد و دلیل کامل کنید.

پاسخ را با شاهد و دلیل کامل کنید.

پاسخ را با شاهد و دلیل کامل کنید.

پاسخ را با شاهد و دلیل کامل کنید.

پاسخ را با شاهد و دلیل کامل کنید.

پاسخ را با شاهد و دلیل کامل کنید.

پاسخ را با شاهد و دلیل کامل کنید.

پاسخ را با شاهد و دلیل کامل کنید.

پاسخ را با شاهد و دلیل کامل کنید.

پاسخ را با شاهد و دلیل کامل کنید.