اُنْظُرْ لِتِلْكَ الشَّجَرَهْ

ترجمهبه آن درخت بنگر.

دقت ترجمه: «تلك» به درخت اشاره می‌کند؛ هْ پایانی صورت قافیه‌ای همین شعر است.

كَيْفَ نَمَتْ مِنْ حَبَّةٍ وَ كَيْفَ صارَتْ شَجَرَةً.

ترجمهچگونه از دانه‌ای رویید و چگونه درختی شد.

دقت ترجمه: «نمت» و «صارت» هر دو ماضی و فاعلشان درخت است.

فَابْحَثْ وَ قُلْ مَنْ ذَا الَّذي يُخْرِجُ مِنْهَا الثَّمَرَ.

ترجمهپس جست‌وجو کن و بگو چه کسی از آن میوه بیرون می‌آورد.

دقت ترجمه: «منها» به درخت برمی‌گردد.

وَ انْظُرْ إِلَى الشَّمْسِ الَّتي جَذْوَتُها مُسْتَعِرَةٌ.

ترجمهو به خورشیدی بنگر که پارهٔ آتشش فروزان است.

فيها ضِياءٌ وَ بِها حَرارَةٌ مُنْتَشِرَةٌ.

ترجمهدر آن روشنایی است و به‌وسیلهٔ آن گرما پراکنده می‌شود.

دقت ترجمه: «فيها» و «بها» هر دو به خورشید برمی‌گردند.

مَنْ ذَا الَّذي أَوْجَدَها في الْجَوِّ مِثْلَ الشَّرَرَةِ؟

ترجمهچه کسی آن را در فضا مانند پاره‌ای آتش پدید آورد؟

دقت ترجمه: «ها» به خورشید برمی‌گردد.

ذاكَ هُوَ اللّٰهُ الَّذي أَنْعُمُهُ مُنْهَمِرَةٌ.

ترجمهآن، همان خدایی است که نعمت‌هایش پیوسته فرو می‌ریزند.

وَ انْظُرْ إِلَى اللَّيْلِ وَ فيهِ الْقَمَرُ وَ النُّجومُ الزّاهِرَةُ.

ترجمهبه شب بنگر که در آن ماه و ستارگان درخشان‌اند.

وَ انْظُرْ إِلَى السُّحُبِ الَّتي تَحْمِلُ الْماءَ لِلْأَرْضِ.

ترجمهبه ابرهایی بنگر که آب را برای زمین می‌آورند.

السَّلامُ عَلَيْكُمْ. ـ وَ عَلَيْكُمُ السَّلامُ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ.

ترجمهسلام بر شما. ـ و سلام و رحمت خدا بر شما.

مَا اسْمُكَ وَ مِنْ أَيْنَ أَنْتَ؟

ترجمهنامت چیست و اهل کجایی؟

دقت ترجمه: «من أين» دربارهٔ مبدأ یا شهر و کشور می‌پرسد.

أَنا مِنْ إِيرانَ وَ سافَرْتُ لِزِيارَةِ الْعَتَباتِ.

ترجمهمن اهل ایرانم و برای زیارتِ عتبات سفر کرده‌ام.

دقت ترجمه: لام در «لزيارة» هدف را می‌رساند.

هٰؤُلاءِ طُلّابٌ وَ كُتُبُهُمْ جَديدَةٌ.

ترجمهاین‌ها دانش‌آموزند و کتاب‌هایشان نو است.

دقت ترجمه: «هم» در کتاب‌هایشان به دانش‌آموزان برمی‌گردد.

سَوْفَ نَنْظُرُ إِلى آياتِ اللّٰهِ في خَلْقِهِ.

ترجمهبه‌زودی به نشانه‌های خدا در آفرینش او نگاه خواهیم کرد.

دقت ترجمه: «سوف» آینده و «ه» در خلقه خدا را نشان می‌دهد.