برای انتخاب بین کلاس و خودخوانی، ابتدا مشخص کنید در کدام مرحله متوقف میشوید: فهم توضیح، حل مستقل سؤال یا اجرای تمرینها. اگر پس از خواندن منبع موجود هنوز یک مفهوم یا مرحله حل روشن نیست، بررسی آموزش تکمیلی معنا دارد. اگر توضیح را میفهمید اما تمرینهای برنامه انجام نشدهاند، پیش از افزودن کلاس، علت انجامنشدن آنها را بررسی کنید. تصمیم را برای یک مبحث مشخص بگیرید؛ ضعیفبودن در یک بخش، بهتنهایی ضرورت کلاس برای تمام درس را نشان نمیدهد.
از روی نمونه کار، نیاز آموزشی را مشخص کنید
آخرین تمرینهای همان مبحث را کنار منبعی که استفاده کردهاید بگذارید. محل توقف را بنویسید؛ «این درس را بلد نیستم» برای انتخاب نوع کمک کافی نیست.
- معنی یک مفهوم یا دلیل یک مرحله را نمیدانید: همان ابهام را برای بررسی درسنامه، نمونه تدریس یا پرسیدن از معلم مشخص کنید. ببینید آموزش موردنظر دقیقاً به آن پاسخ میدهد یا نه.
- حل را هنگام دیدن پاسخ میفهمید اما مستقل شروع نمیکنید: سؤال و تلاش خودتان را همراه داشته باشید. پیش از خرید آموزش تازه، بررسی کنید کدام تصمیم در شروع حل برایتان نامعلوم است.
- تمرین را شروع نکردهاید یا نوبت آن حذف شده است: فعلاً از این وضعیت درباره کافینبودن آموزش نتیجه نگیرید. ابتدا برای اجرای تکلیف موجود جا باز کنید.
- فقط در آزمون زماندار به مشکل میخورید: سؤالهای غلط و نزده و زمان مصرفشده را بررسی کنید؛ برای تفکیک نوع خطا از کمبود آموزش، راهنمای تحلیل آزمون قلمچی را ببینید.
خودخوانی را با چه خروجیای ارزیابی کنیم؟
یک بخش محدود از همان مبحث را با منبع در دسترس بررسی کنید. سپس بدون نگاهکردن به پاسخ، به سؤال مرتبطی که پاسخ آن را از قبل حفظ نیستید بپردازید و مراحل کار را بنویسید. هدف این بررسی، تولید یک نمره برای مقایسه با دیگران نیست؛ میخواهید بدانید با منبع فعلی تا کجا پیش میروید و دقیقاً کجا کمک لازم دارید.
اگر توانستید کار را مستقل ادامه دهید، میتوانید خودخوانی همین بخش را در برنامه نگه دارید و نتیجه تمرینهای بعدی را بررسی کنید. اگر در یک ابهام مشخص متوقف شدید، ابتدا کمک متناسب با همان ابهام را بسنجید. یک سؤال نامفهوم الزاماً نیاز به دوره کامل را ثابت نمیکند؛ همانطور که حل یک سؤال آشنا، تسلط بر کل مبحث را ثابت نمیکند.
در نمونه تدریس چه چیزی را بررسی کنیم؟
نمونهای از مبحث موردنیاز و متناسب با پیشنیازهای خود انتخاب کنید. پس از دیدن آن، یادداشت کنید کدام ابهام برطرف شد و کدام سؤال باقی ماند. فقط روانبودن بیان یا احساس آشنایی هنگام تماشا را ملاک نگذارید؛ یک تمرین مرتبط را مستقل انجام دهید و محل توقف تازه را ثبت کنید.
پیش از ثبتنام، این موارد را از توضیحات دوره یا برگزارکننده روشن کنید: پیشنیاز ورود، محدوده مباحث، زمان جلسات و تکلیف، روش پرسیدن سؤال و دریافت بازخورد، مدت دسترسی به جلسات ضبطشده و هزینه کامل. اگر این اطلاعات مشخص نیست، هنوز نمیتوانید تناسب دوره با نیاز و برنامه خود را بسنجید.
مثال فرضی: آموزش تازه یا فرصت تمرین؟
فرض کنید برای یک مبحث، شش ساعت در هفته ظرفیت باقی مانده است. یک دوره پیشنهادی چهار ساعت جلسه و سه ساعت تکلیف دارد؛ یعنی پیش از رفتوآمد هم یک ساعت بیش از ظرفیت موجود میخواهد. این اعداد صرفاً مثال محاسباتیاند، نه برنامه پیشنهادی یا گزارش دانشآموز رندو.
اگر مشکل دانشآموز انجامنشدن تمرینهای آموزش قبلی باشد، افزودن این دوره بدون تعیین جای تکلیف، همان مشکل را در برنامه جدید باقی میگذارد. اگر آموزش قبلی پاسخگوی یک ابهام مشخص نبوده است، باید روشن شود دوره تازه کدام آموزش قبلی را جایگزین میکند و زمان موردنیاز آن از کجا تأمین میشود. برای حسابکردن ظرفیت و اولویتها از راهنمای تنظیم برنامه هفتگی قابل اجرا استفاده کنید.
برای تصمیم با مشاور چه چیزهایی همراه داشته باشیم؟
نمونه سؤال و تلاش خودتان، منبع فعلی، ابهام باقیمانده پس از مطالعه یا نمونه تدریس، و زمان واقعی در دسترس را آماده کنید. در گفتوگو درباره مشاوره کنکور و بررسی برنامه درسی بپرسید: «این کلاس قرار است کدام مشکل را حل کند، جای کدام کار را بگیرد و با چه نمونه کاری نتیجه تصمیم را بررسی کنیم؟»
پس از اجرای تصمیم، به همان مسئله اولیه برگردید: آیا اکنون مرحلهای را که در آن متوقف میشدید مستقل انجام میدهید؟ آیا تکلیف متناسب با آموزش در برنامه اجرا شده است؟ اگر پاسخ روشن نیست، پیش از اضافهکردن منبع یا کلاس بعدی، همین دو مورد را بررسی کنید.